Thursday, March 15, 2012

ഉള്ളിലുറഞ്ഞത്‌



ചില സമ്മാനങ്ങളുടെ 
ദുര്‍ വിധിയാണത്       
ഏതെങ്കിലുമൊരു അലമാരയുടെ
ആരും കാണാത്ത കോണില്‍
പൊടിയണിഞ്ഞങ്ങനെ....
അവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ അലമാരയുടെ 
തുറക്കാക്കതകുകള്‍....


തിളങ്ങുന്ന സ്ഫടികക്കല്ലുകള്‍ ...
മാറത്തു ചായ്ക്കുമ്പോള്‍ മിഴിയടയ്ക്കുന്ന
പെണ്‍ പാവക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ....
മഞ്ഞിനേക്കാള്‍ നനുത്ത
പിങ്ക് നിറ കരടിക്കുട്ടികള്‍ ....
എന്നെ നോക്ക്‌,എന്നെ നോക്കെന്നു
മിടിക്കുന്ന ,തുടുത്ത് ചുവന്ന  
വെല്‍വെറ്റ്  ഹൃദയങ്ങള്‍ .....

വാങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരാള്‍ 
നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തിരുന്നെന്നോ ,
ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോള്‍ മറ്റെയാള്‍
ചുണ്ടോടു ചേര്‍ത്തിരുന്നെന്നോ ,
ഇരുളു വിഴുങ്ങി,ശ്വാസം വിലങ്ങി ,
സ്വയം പഴിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ 
അവയോര്‍മ്മിക്കുമോ?

അതു പോലെയാണ് 
ചില അലമാരകള്‍ 
മറ്റു ചിലര്‍ക്ക് ......
അവരുടെ മുന്നില്‍ മാത്രം 
തുറക്കപ്പെടാതെ
എന്നേയ്ക്കുമായടഞ്ഞ്  ..... 
ചില ഹൃദയങ്ങള്‍ പോലെ.....  

Tuesday, January 24, 2012

ജലമരണങ്ങള്‍

ഒന്നാം മുങ്ങലില്‍

താഴേയ്ക്ക് താഴേയ്ക്കെന്നല്ലേ
ജലത്തിന്‍ സാന്ത്വന സ്പര്‍ശം?
മേലേയ്ക്ക് മേലേയ്ക്കെന്നോ
ഇത്തിരി ശ്വാസത്തിന്‍ പിടയല്‍ ..

രണ്ടാം മുങ്ങലില്‍

അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടെന്നൊരു
സംശയം ശേഷിക്കാതെ
എട്ടു കരങ്ങള്‍ കൂട്ടി വലിക്കുന്നു,
പോകരുതെന്ന്.......

മൂന്നാം മുങ്ങലില്‍

ജലമേയുള്ളൂ ,ചുറ്റില്‍
ഉള്ളിലെന്‍ ,കോശങ്ങളില്‍
ഞാനേത്, ജലമേതിപ്പോള്‍
ഞാനില്ലേ ,ജലമേയുള്ളോ??

Wednesday, January 18, 2012

സ്വപ്ന ദംശനം


സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞത്‌
പതിവു രൂപകങ്ങള്‍ മാത്രം..

കണ്ണുകള്‍ മൂടിക്കെട്ടിയ ഞാന്‍ ,
തുരങ്കത്തില്‍ കൂടിയുള്ള യാത്ര,
ചരിഞ്ഞിറക്കങ്ങള്‍ ,
വലിഞ്ഞു കയറ്റങ്ങള്‍ ,
കനല്‍പ്പൊള്ളല്‍ ,
മുള്‍പ്പാതകള്‍ ,
പന്നിപ്പുളച്ചിലുകള്‍ ,
മൈഗ്രൈന്‍ വിങ്ങുന്ന
ആനയോട്ടങ്ങള്‍ ,
കൂമന്‍ മൂളലുകള്‍ ,

ഇറക്കി വിടപ്പെട്ട സ്ഥലമായിരുന്നു വിചിത്രം,
നാലോ എട്ടോ പതിനാറെന്നോ പിരിയുന്ന,
അനേകം കാലുകള്‍ വിരിച്ചു കിടക്കുന്ന
ജീവിയുടല്‍ പോലെ,
തലയില്ലാത്ത ജങ്ക്ഷന്‍ ,

നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം
മിഴിക്കുന്ന ചുവപ്പന്‍ ഒറ്റക്കണ്ണ്
പോലീസുകാരന്റെ സ്റ്റോപ്പ്‌ ബോര്‍ഡിനപ്പുറം
നിറഞ്ഞ ശൂന്യത..

പിന്നിട്ടത് ഇരുള് വിഴുങ്ങിയ
കാട്ടുവഴി,
കാതില്‍ ,
ഏതോ ദിക്കില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ട
തീവിഴുങ്ങിക്കാറ്റിന്റെ ഹൂങ്കാരം..

മുന്നില്‍ ,
തലയോട്ടിപ്പാത്രത്തില്‍
പിച്ചതെണ്ടുന്ന കുട്ടിയുടെ
പാട മൂടിയ കണ്‍വെളുപ്പ്‌

നീയെന്നെ ഇറക്കി വിട്ട
അതേയിടത്തില്‍ തന്നെ,
പച്ച മാത്രം കത്താത്ത സിഗ്നലില്‍
ദിശയറിയാതെ
ഞാന്‍ .....

Friday, December 17, 2010

ചെങ്ങന്നൂര്‍ സ്റ്റേഷന്‍

ഓടിയാണെത്തിയത്
സ്റ്റാന്റ് ല്‍ നിന്നും ഓട്ടോ വിളിച്ച്,
ക്യുവില്‍ അക്ഷമയായി,
പടികള്‍ പാഞ്ഞു കയറി,
പ്ലാറ്റ് ഫോമില്‍ കിതച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
കണ്ടു,
അപ്പുറത്ത്,
ഉറക്കെ ശകാരിച്ച്,
കാലുരച്ചഴുക്ക് കളഞ്ഞും
കൊണ്ടൊരു വൃദ്ധ

രണ്ടു പാളങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് മൂടിയെന്തോ.....

അടുത്ത് നിന്ന ആന്‍റിയുടെ
അരുതുകള്‍ക്കിടയിലും
ഓടിയെത്തുന്ന 'കേരള' യുടെ
ധൃതിക്കിടയിലും കണ്ടു

മരണം വെളുപ്പിച്ച ഒരു പാദം

അറ്റു വീണ കൈകളില്‍
ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നുവത്രേ
ഒരു കുഞ്ഞു പെന്‍സിലും
മകനുള്ള അനുഗ്രഹവും..

Tuesday, December 22, 2009

ആല (കവിത)


ഒരു പാട് അടിയേറ്റ് പതം വന്ന
രോഷം കൊണ്ടാവും
ഹൃദയം പിളര്‍ന്നു കടക്കുമ്പോഴും
കത്തി വിറയ്ക്കാതിങ്ങനെ...


ഉള്ളിലൊരു പാട് തീയുണ്ടല്ലോ
കെടാതെയുറഞ്ഞ്‌......


ഒരു പാട് മുറിവുകള്‍
ഏറ്റുവാങ്ങിയത് കൊണ്ടാവും
എന്നെ കീറി മുറിക്കുമ്പോഴും
നിന്‍റെ വാക്കുകള്‍
വാടാതെ,വളയാതിങ്ങനെ...


ഒരു നോട്ടത്തില്‍ അളക്കാനാവില്ലല്ലോ
എന്നോ മുറിഞ്ഞ ആഴങ്ങള്‍...


പതഞ്ഞൊഴുകുന്ന
രക്തത്തിന്‍റെ പേരില്‍
ഹൃദയം കത്തിയെ സ്നേഹിക്കുമോ?
എങ്കിലും,
പുറത്തേക്കൊഴുക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാത്ത
കണ്ണുനീരിന്‍റെ പേരിലും
എന്നും എപ്പോഴും ഞാന്‍ നിന്നെ.....

Saturday, December 12, 2009

"മാന്ദ്യകാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്"

കടം വാങ്ങിയായിരുന്നു
സ്വപ്നം കണ്ടതു പോലും

അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും
പത്തു മാസങ്ങള്‍...
അച്ഛന്‍റെ കൈയില്‍ നിന്നും
സംരക്ഷണത്തിന്‍റെ താക്കോല്‍...
അനുജത്തിമാരും
അവരാലാവും പോലെ..

തിരിച്ചു കൊടുക്കാനൊരു
ദിവസം വന്നപ്പോഴാണ്
പാപ്പരാണെന്ന
സത്യമറിഞ്ഞത്

കടം കൊണ്ടും മാനത്തോളം
കുതിക്കാന്‍ നോക്കിയ
സ്വര്‍ണ്ണനഗരി പോലെ.......

എന്‍റെ ബാങ്കര്‍ ആശങ്കയിലാണ്....






Thursday, June 11, 2009

ദൈവക്കോലങ്ങള്‍



ദൈവമെന്നോരാള്‍ ഇല്ലായെന്നാണ്
അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു തന്നത്
കരയുന്നവന്റെ കണ്ണീരൊപ്പാത്ത,
വിശക്കുന്നവന്റെ അപ്പമാവാത്ത ,
ഒരു ദൈവവും ദൈവമല്ലെന്ന് .
അല്ലെങ്കില്‍ ,
ഇതൊന്നും ചെയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണ്
ഒരാള്‍ ദൈവമാകുന്നതെന്ന് ..

അമ്മയ്ക്ക് ദൈവം അരൂപിയാണ്
ഓരോ ജീവിതത്തിലും
ഇടപെടലുകളാല്‍ സാന്നിദ്ധ്യമറിയിക്കും
ഏതോ ജന്മങ്ങളുടെ ബാക്കി പത്രത്താല്‍
നീതികള്‍ ഉറപ്പിക്കും

എപ്പോഴൊക്കെയോ ക്രൂര മുഖമാവും
ഒപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതുന്ന
ചില ആകുല സന്ധ്യകളില്‍ ,
ഒറ്റപ്പെടുത്തി ഭീതിയേറ്റി
നിസ്സഹായരാക്കും ...

പിന്നെ ,
അനര്‍ഘമായ ആമോദ നിമിഷങ്ങളില്‍
അപ്രതീക്ഷിതമായ
ചില പ്രഹരങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
നിലയോര്‍മ്മിപ്പിക്കും

ഇങ്ങനെയോക്കെയാവും
ചിലര്‍ ഈ ജന്മത്തില്‍
നമുക്ക് ദൈവങ്ങള്‍ ആവുന്നത് .......

Wednesday, February 18, 2009

പ്രണയ ശേഷം

നിനക്കു പ്രണയിക്കണമെങ്കില്‍
ഒരു കവിയെ പ്രണയിക്കു‌,
വക്കു പൊട്ടിയതും തുമ്പൊടിഞ്ഞതും
മുന തേഞ്ഞതും
അവനുപയോഗ ശൂന്യവുമായ
വാക്കുകളാല്‍ തീര്‍ത്ത
സങ്കല്‍പ ലോകം സ്വന്തമായ് കിട്ടും.

ഏഴാനാകാശതേക്ക് ഒറ്റക്കൊമ്പിലെ
ചില്ലിയാട്ടപ്പറക്കലും
ഭ്രാന്തന്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ
വേലിയേറ്റങ്ങളിലേക്ക്
പായ കീറിയ വഞ്ചിയിലോ മറ്റോ
കടല്‍ താണ്ടാനൊരൊറ്റ ചൂണ്ടയും

അവനിറങ്ങും കടലിലെ
നിന്‍റെ നനയലും
അവനലയും മരുവിലെ
നിന്‍റെ വരള്‍ച്ചയും

കണക്കെടുപ്പിനൊടുവില്‍
നിനക്കിവ ശിഷ്ടമായിരിക്കും

ഇരവിനും പകലിനുമിടയിലോ
ഉണര്‍വിനും നിദ്രയ്കുമിടയിലോ
ഉറക്കത്തിന്‍റെ സാന്ത്വനം തേടി
ഒരു ജീവിതം കെട്ടഴിഞ്ഞിങ്ങനെ..


ഒരു പറക്കലില്‍ കൂടെ കൂടുന്നവയത്രേ
കൂപ്പു കുത്തലിന്നാഴമേറ്റുന്നതും

Wednesday, February 11, 2009

തലതിരിഞ്ഞവര്‍

ഒരു വാക്കു ചാടിപ്പോയി
ഇന്നലെ നിന്നോടുള്ളത്
പകര്‍ത്താനെടുത്ത
താളില്‍ നിന്നും
ഒരു വാക്കു ചാടിപ്പോയി.

എന്താവും സംഭവിക്കുക?
എവിടെക്കാവും കടന്നു കയറ്റം?
കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്‍
പാപം പൊറുക്കപ്പെടുമ്പോള്‍?
മനസ്സമ്മത വേളയില്‍
ഖബൂലിനു പകരം?
ന്യായാധിപന്‍റെ
പേനത്തുമ്പില്‍?

വാക്കിന്‍റെയുടുപ്പ്
ഞാന്‍ മറന്നു.

ഗണിച്ചൊതുക്കി
കളങ്ങളിലാക്കി,
വരകള്‍ കൊണ്ടു
മതിലുകള്‍ തീര്‍ത്ത്,
തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നവ.

അവയെ മോചിപ്പിച്ച്‌,
പലതും ചേര്‍ത്തും കൂട്ടിയും
ഞാനൊരു വാക്കുണ്ടാക്കി

ഇപ്പൊഴോര്‍ക്കുന്നു -സ്നേഹം
അതാണ്‌ ചാടിപ്പോയത്!!!
തിരിച്ചിട്ടാല്‍ ഹിംസയാകും
അതാണ്‌ പേടിയുള്ളില്‍...
തലതിരിഞ്ഞു നോക്കുമോ
ആരെങ്കിലും?

(നേരെ കാണുന്നവരില്ലല്ലോ ഇപ്പോള്‍???)

Tuesday, January 13, 2009

തന്നിഷ്ടക്കാര്‍.

അര്‍ബുദ കോശങ്ങള്‍ അഹങ്കാരികളാണ്
അയല്‍കാരുടെ മുന്നറിയിപ്പിനും
ഉടയവന്റെ അതിജീവന ശ്രമത്തിനും
ഒന്നും ചെവി കൊടുക്കാതെ
തന്നിഷ്ട പ്രകാരം വളര്‍ന്ന്,വിഭജിച്ച്‌
താന്തോന്നികളായി, തലയുയര്‍ത്തി
ഇതെന്‍റെ സൌകര്യമെന്നൊരു ഭീഷണ ചുവയില്‍..

ചിലപ്പോള്‍ കീമ കൊണ്ടും നിശബ്ദരാവില്ല
ഒരു ഭീരുവിനെ പോലെ സ്വസ്ഥാനം വിട്ട്
ആതുരമായ ശരീരത്തിന്‍റെ
ദുര്‍ബല കോണ്കളിലൊന്നില്‍
വളരാനോരവസരം തക്കം പാര്‍ത്തിരുന്നു
ഒരു അലസ നിമിഷത്തില്‍ ഫണമുയര്‍ത്തും
തനി കരി മൂര്‍ഖ പ്രൌടിയില്‍

പെറ്റു പെരുകി, വേദന വളര്‍ത്തി
ഇറു കാലു കൊണ്ടു വിടാതിറുക്കി
ജീവന്‍റെ വേരുകള്‍ ഓരോന്നായറത്ത്
പിന്നോട്ടും മുന്നോട്ടും ഒരു പോലിഴഞ്ഞു
എന്തിനേ തന്നെയും തകര്‍ത്തു കളയും

ഇനി പറയു,
പ്രണയവും അര്‍ബുദവും തമ്മില്‍
നീ കണ്ട വ്യത്യാസം എന്ത്???

Saturday, December 20, 2008

..........ഒറ്റവരിപ്പാത ................


നീ പിഴച്ചവള്‍,
ദിക്കറിയാത്ത കാറ്റു വഴികളോടിക്കിതച്ചിട്ടീ 
നാല്‍വഴിക്കവലയില്‍ 
സ്തബ്ധ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ 
പാതയോരത്തെ കൈചൂണ്ടി ചൊല്ലുന്നു 
നീ പിഴച്ചവള്‍  

അടുക്കള തോണ്ടിക്കിട്ടിയ 
ഉറക്കിടത്തിലെന്‍ അച്ഛനുറങ്ങിയിട്ടില്ലാ - സ്വരം  
കാലവും ഭേദിച്ചിരമ്പിയെത്തുന്നു 
'ഒരു വിഷക്കുപ്പിയിലടങ്ങില്ല ജീവിതം'  

കത്തിയോടുങ്ങാത്ത തീക്കനല്‍ ചൂടിലെന്‍  
അമ്മ ഞരക്കങ്ങള്‍ ഇത്രമാത്രം 
'കാശു കണക്കിലായ്കൂട്ടുമ്പോള്‍ എന്കുഞ്ഞേ  
വാങ്ങു മറക്കാതെ യജ് ഞോപവീതവും'  

ഒടുവിലീ കൈ ചൂണ്ടിപ്പലക തന്‍
നാവു ബന്ധിക്കാനും 
എന്നിലവശേഷിക്കുന്നതിത്ര മാത്രം 
എന്നോ നരച്ച കുന്നോളം പൂണൂലുകള്‍ ....





Wednesday, November 26, 2008

കറകള്‍

ഒട്ടുപയോഗിച്ചൊന്നു
എറിഞ്ഞു കളയാന്‍ വേണം
കട്ടിക്കൂടില്‍ നിന്നും
ഇത്തിരി പേപ്പര്‍ തുണ്ട്

ഒന്നു നന്നഞ്ഞു പിഴിഞ്ഞ്,
മൂക്കീര് തുടച്ചിട്ടു,
ദൂരത്തെ ക്കേറിയാനീ
കുഞ്ഞനാം പേപ്പര്‍ തുണ്ട്.

ചുംബനം കടന്നു രണ്ടായിര-
മെന്നാലും മായത്തോരരുണിമ
കളയാനെനിക്കെന്നും
ആശ്രയം പേപ്പര്‍ തുണ്ട് .

ശിഷ്ട ജീവിതം സുഖം
ശാന്തമായോഴുകുമ്പോള്‍
റൂഷിന്റെ ചുവപ്പാറ്റാന്‍
വേണമീ പേപ്പര്‍ തുണ്ട് .


നിന്‍ കാശ് വിഴുങ്ങീടും
പിസ്സയും ബെര്‍ഗെരും തിന്ന
മെഴുക്കു നീക്കാന്‍ വേണം
സുന്ദരം പേപ്പര്‍ തുണ്ട്.

ബസ്സിലെ തിരക്കിലെന്‍
കാലിലേക്കിറ്റിച്ചിടും
ആരാന്റെ രേതസ്സോപ്പാന്‍
വേണമീ പേപ്പര്‍ തുണ്ട്.

ആറടി ചതുരത്തില്‍
നിന്നെ നീ ഒളിപ്പിച്ചാലാ
ഓര്‍മ്മകള്‍ തുടയ്കാനും
എന്റെയീ പേപ്പര്‍ തുണ്ട്.......









Wednesday, November 5, 2008

......ജാതകഫലം....

ഈ ചീട്ടു കൊത്തി നീ വായിക്കു തത്തേ
എന്റെ വരും കാലം,വറുതി പൂക്കും കാലം
ഇന്നലെ ആടിയ വേഷത്തിന്‍ കഥയല്ല ,
ഇന്നത്തെ വരകളുടെ നീട്ടമല്ല
നാളെ എന്താകും തത്തേ-നീയിനി
വായിക്കും വാക്കെന്റെ നാളെയുടെ
ഭീതി കൂട്ടും ഭൂപടം
നിത്യ സത്യം

അമ്മ തന്‍ വയറില്‍ നിന്നും
ചാകാതെ തുഴഞ്ഞെത്തി
എന്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കി നോക്കി-
ചിരിക്കും കുഞ്ഞിന്‍ ഭാവി
മാറിന്റെ ചൂടറിഞ്ഞ് ആര്‍ത്തു
തുടിക്കും കണ്റത്തിലേക്ക്
എന്താണ് വരുന്നതു?
നെല്ലോ അരളിപ്പാലോ?

മുത്തശി സ്നേഹം നനഞ്ഞ
തോര്‍ത്തു പോല്‍ അമരുന്നു.

അച്ഛന്റെ കണ്ണില്‍ പൂക്കും
പൂക്കള്‍ക്ക് നിറം എന്താവാം?
കാമത്തിന്‍ കരിഞ്ചോപ്പോ?
ശുഭ്രമാം വാത്സല്യമോ?

അതിന്നും അപ്പുറം??-വേണ്ട-
മതി മതി തത്തേ എന്റെ
ജാതകം വായിക്കല്ലേ-ഞാനീ
വ്യര്‍ത്ഥ മോഹത്തിന്റെ
കുമിളയില്‍ ഒളിച്ചോട്ടെ...










Wednesday, October 29, 2008

ഏത് പേര്‍ വിളിക്കണം ഞാന്‍...????

പ്രണയം...എത്ര പറഞ്ഞാലും കേട്ടാലും ആര്‍ക്കും മതിവരാത്ത,മടുക്കാത്ത ഒരേ ഒരു വിഷയം.. എത്ര കവികള്‍ പാടി? ആരൊക്കെ ആണിനിയും ?? അനശ്വരം,അനുപമം,നിര്‍മ്മലം,നിഷ്കളങ്കം... വര്‍ണ്ണനകള്‍.. എത്ര ബാക്കി ??

ഇപ്പോള്‍ ഞാനോര്‍ക്കുന്നത് രണ്ടു പേര്‍ തമ്മില്‍ പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പുതു ലോകത്തെ കുറിച്ചല്ല.അവര്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ തകര്‍ക്കുന്ന രണ്ടു വേറിട്ട ലോകങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്.സഫലമാവാത്ത പ്രണയങ്ങള്‍ അവരവരുടെ ജീവിതങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കുന്നത് മനസ്സിലാവും.എന്നാല്‍ മറ്റു ചില ജീവിതത്തെ തകര്‍ക്കാന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും അവകാശമുണ്ടോ??

അടുത്തിടെ വായിച്ച ചില വരികളാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടാവാന്‍ കാരണം.അല്ല,പുതിയ ചിന്ത ഉണ്ടാവാന്‍ അല്ല ,ഇതിപ്പോള്‍ എഴുതാനുള്ള കാരണം എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി.ജെര്‍മന്‍ കവിയായ പോള്‍ സെലാനും കവയിത്രി ഇങ്ഗ് ബോര്‍ഗ് ബാഹ്മാനും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം.തങ്ങളുടെ പങ്കാളികളെ നിത്യ നരകത്തിലാഴ്ത്തിയും ഇവര്‍ തങ്ങളുടെ ജീവിത കാലം മുഴുവന്‍ പരസ്പരം പ്രണയിക്കുകയായിരുന്നു. സെലാന്‍-ന്റെ തീക്ഷ്ണമായ വൈകാരിക വിക്ശോഭങ്ങളില്‍, കാവ്യ യാത്രയില്‍ ഒക്കെ ബാഹ്മാന്‍ കൂട്ടായിരുന്നു. അത് പോലെ തന്നെ അവരും സെലാന്‍-ന്റെ സാമീപ്യത്തില്‍ ജീവിതം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

എനിക്ക് ചോദിക്കാനുള്ളത് ഇതാണ്.. ഈ പ്രണയത്തില്‍ നിന്നും അവര്‍ ശരിക്കും എന്താണ് നേടിയത്? അവര്‍ പരസ്പര പൂരകങ്ങള്‍ ആയി വര്‍ത്തിച്ച സമയത്തു തന്നെ അവരുടെ പങ്കാളികള്‍ ആയ ആ നിരപരാധികള്‍ അനുഭവിച്ച വ്യഥ .. അതിനെന്തു മറുപടി ഉണ്ടാവും ഈ അനശ്വര പ്രണയികള്‍ക്ക്??സ്വന്തം മനസാക്ഷിയെങ്കിലും അവര്‍ക്കു മാപ്പു കൊടുത്തിരിക്കുമോ?? അവരുടെ ആ പ്രണയത്തെ എന്തു പേരില്‍ വാഴ്ത്തും നമ്മള്‍ ???

പറയു,പ്രണയം എപ്പോഴും ദിവ്യമാണോ????

Sunday, October 19, 2008

ശിരോ ലിഖിതങ്ങള്‍

അവന്‍ വരുമത്രേ...
മൂന്നാം നാളെന്നു ചിലര്‍
കലികാലതിലെന്നും ചിലര്‍
അവന്റെ രൂപത്തിലോ തര്‍ക്കം
അവന്റെ ഭാവത്തിലും തര്‍ക്കം

കാമനാ വിഷം തുപ്പും
കടല്‍ പാമ്പു പുളയ്ക്കുന്ന
പ്രണയകാലം കടക്കാം
വാഗ്ദാന പേടകം ,
അവന്റെ വാക്കോ തുഴ..

അവന്റെ വെക്കയും,ദേഹ-
വേഗവും ഭ്രാന്തും പോലും
ഇന്നലെ സ്വപ്നത്തിലെന്‍
താളമായിരുന്നല്ലോ?

തിരകള്‍ അമ്മാനമാടുന്ന
അരയാലിലയിലോ
കാലുണ്ട് കിടക്കുന്നു
മരിച്ചു പിറന്നവന്‍..

എന്റെ സ്വപ്നത്തിന്‍ ശിശു
നിന്റെ രോഷതിന്‍ ശിശു
പാലുണ്ട് നശിക്കാത്ത
ദേവത്വം എന്‍ ഉണ്ണിക്ക്...

ഈ കാലം കടക്കുവാന്‍
കാറ്റെന്നും തുണയ്ക്കണം
മരിച്ച രതിയെന്നും
ഉണ്ണിയ്ക്കു കൂട്ടായ് വരും..

അവനും വരുമത്രേ...
കടലുകള്‍ പിളര്‍ന്നിട്ടു...
കഴുകന്റെ തീ കണ്ണില്‍
കനലുകള്‍ ചൊരിഞ്ഞിട്ട്‌...

എങ്കിലും ഉണ്ണീ,നിന്റെ
കാവലും നിന്നില്‍ തന്നെ...
താലിയില്ല നെഞ്ചിന്‍
മോക്ഷവും നിന്നില്‍ തന്നെ....